Adjektiv

schuldig

suçlu, borçlu

Der Angeklagte wurde schuldig gesprochen.

Sanık suçlu bulundu.

Ich bin dir noch 10 Euro schuldig.

Sana hâlâ 10 avro borçluyum.

Er fühlt sich für den Fehler schuldig.

Hata için kendini suçlu hissediyor.

((j-m)) ((et4)) schuldig sein birine bir şeyi borçlu olmak Bana bir özür borçlusun.

((et2)) schuldig sein bir şeyden suçlu olmak Hırsızlıktan suçlu bulundu.

Eş anlamlılar: verantwortlich (sorumlu), haftbar (mesul); Zıt anlamlılar: unschuldig (masum)

'die Schuld' (suç, borç) isminden '-ig' sıfat ekiyle türetilmiştir.

'Schuld' kelimesi hem 'borç' hem de 'suç' anlamına gelir. 'schuldig' olmak, ya mali bir borcun ya da ahlaki bir borcun (suçluluk) olması demektir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.