Verb

weg|ducken

eğilerek saklanmak, kaçınmak, savuşmak

Er duckte sich weg, als der Ball kam.

Top geldiğinde eğilerek kaçtı.

Sie duckt sich vor der Verantwortung weg.

Sorumluluktan kaçıyor.

sich ((vor+3)) wegducken bir şeyden kaçınmak Sorumluluktan kaçıyor.

Eş anlamlılar: ausweichen, sich drücken; Zıt anlamlılar: sich stellen, konfrontieren

'weg-' (uzak, uzağa) ön eki ve 'ducken' (eğilmek) fiilinden oluşur. Kelimenin tam anlamı 'eğilerek uzaklaşmak'tır.

Bir toptan veya bir sorumluluktan 'uzaklaşmak' ('weg') için 'eğildiğinizi' ('ducken') hayal edin. Bu imge hem gerçek hem de mecazi anlam için geçerlidir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.