Verb

hebeln

งัด, ใช้คานงัด, (เปรียบเปรย) ล้มล้าง

Er hebelte die Kiste mit einem Brecheisen auf.

เขางัดลังเปิดด้วยชะแลง

Das neue Gesetz hebelt die alte Regelung aus.

กฎหมายใหม่ล้มล้างกฎระเบียบเก่า

hebeln ((et4)) ((mit+3)) งัด (สิ่งของ) ด้วย (สิ่งของ) Er hebelte den Stein mit einer Stange hoch.

aushebeln ((et4)) ล้มล้าง (บางสิ่ง) Das Gesetz hebelt die Regelung aus.

คำพ้องความหมาย: stemmen, aufbrechen; (เชิงเปรียบเปรย) untergraben, umgehen

มาจากคำนาม 'der Hebel' (คานงัด, คันโยก)

ลองนึกภาพการใช้ 'Hebel' (คานงัด) เพื่อเคลื่อนย้ายบางสิ่ง จะช่วยให้เข้าใจความหมายเชิงเปรียบเปรยที่แปลว่า 'ล้มล้าง' หรือ 'ทำให้ไร้ผล' ได้ง่ายขึ้น

หน้านี้ออกแบบมาเพื่อสนับสนุนการเรียนรู้ กรุณาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงในการเรียนรู้ ไม่ใช่พจนานุกรมทางการ