Verb

fügen

birleştirmek, eklemek, boyun eğmek (dönüşlü)

Er fügte die Teile zusammen.

Parçaları birleştirdi.

Die Teile fügen sich gut ineinander.

Parçalar birbirine iyi uyuyor.

Er musste sich dem Urteil fügen.

Karara boyun eğmek zorunda kaldı.

((et4)) ((an/in+4)) bir şeyi bir şeye eklemek/birleştirmek Son parçayı bulmacaya ekledi.

sich ((j-m/et3)) birine/bir şeye boyun eğmek Çoğunluğun iradesine boyun eğdi.

sich ((in+4)) bir şeye katlanmak Kaderine katlandı.

Eş anlamlılar: verbinden (bağlamak), anpassen (uyarlamak); Zıt anlamlılar: trennen (ayırmak), lösen (çözmek)

Eski Yüksek Almanca 'fuogen' (uydurmak, birleştirmek) kelimesinden gelir.

Müzikteki 'füg'ü düşünün; farklı melodik hatlar bir araya getirilir. 'Fügen' birleştirme veya uyum sağlama ile ilgilidir.

Bu sayfa öğrenme desteği amacıyla tasarlanmıştır. Lütfen resmi bir sözlük olarak değil, öğrenme referansı olarak kullanın.